Net toen de ontspanknop werd ingedrukt hoorde ik achter me een geluid. Op zowat vijftien meter afstand kwam er een niet al te proper uitziende donkere personage op mij af met een uitdrukking die alleen maar als waanzinnig kan omschreven worden. Op dat ogenblik zei alles in mij dat het beter was om geen praatje te slaan maar me zo gauw mogelijk uit de voeten te maken.
Met flinke pas begaf ik me tussen de gebouwen terug naar de uitgang van het verlaten terrein richting wagen. Het deed me denken aan filmscenes waarin een opgejaagd persoon met een auto wil vertrekken maar net dan niet wil starten. Gelukkig deed mijn bolide het wel en weg was ik. Een spannend maar toch wel bang moment.
2 opmerkingen:
Mooie verhaal Rudi, dus een urban shoot zat er even niet in van deze lokatie.
Ik zou denk ik hetzelfde gedaan hebbne.
Mooie foto, maar brrr wel een angstig moment.
Groetjes, Bram
Naar zo een terrein zou ik al zeker niet alleeen naar toe gaan....
Een reactie posten