Aan de noorden van het Curaçao ligt Playa Kanoa, één van de weinige stranden langs de grotendeels ruige noordkust. De eenzame weg vanaf Brievengat naar deze kuststreek is opmerkelijk. De berm ligt aan beide kanten overvol met afval en rommel. Hier dumpt iedere inwoner zijn afval zo lijkt het.
De weg zelf is in zeer slechte staat, het aantal putten is niet bij te houden. Maar het is de moeite waard want het ruwe gedeelte langsheen de kust naar het strand is zeker zo prachtig en indrukwekkend als Shete Boka.
Een vlinder uit Curaçao om de week mee te beginnen.
De naam ben ik even kwijt maar als je de soort herkent laat het me gerust weten.
Niet overal even scherp maar er was geen tijd om ook maar iets aan de instellingen te wijzigen (of aan kadreren te denken) want langer dan een halve sekonde ergens stilzitten, als hij zich al eens ophield, zat er niet in.
Een mooi voorbeeld van keuzes maken bij fotograferen met de macrolens. Want niet alleen het onderwerp moet scherp zijn, de achtergrond liefst zo rustig mogelijk. En dat valt in de natuur niet altijd mee, je hebt de plaats, het licht en vooral het moment niet echt voor het kiezen.
De eerste foto is wat kleurrijker maar er is een storende lichte vlek aan de rechterkant die toch wat aandacht opeist. Vanaf de andere zijde bekeken is de achtergrond egaler dus rustiger maar daar zat het licht en de kleur niet zo mee.
Het oranjetipje bleef gelukkig voor mij een hele tijd zitten. Zo liet het zich ook frontaal nog eens vastleggen.
Tijdens het nectar zuigen blijft een vlinder langer zitten, het ideale moment voor de fotograaf.
De blauwe renhagedis (Cnemidophorus murinus murinus), op de Antillen beter gekend als de bloublou, kan zowat 35 cm groot worden. De staart en achterlijf van het mannetje kleurt blauw tot turquoise naarmate ze ouder worden. Ook op de rest van het lichaam komen gekleurde vlekken voor.
De bloublou is er zeer algemeen. Ze schieten dan ook dikwijls voor je neus weg zodra je de natuur in trekt. Ook op de asfaltwegen zonnen ze graag en rennen dan op het laatste moment weg.
Nadat de Spanjaarden het eiland Curaçao in 1499 ontdekten ontwikkelde er zich de landbouw. De "Valencia Orange" was één van de planten die ze van overzee meebrachten maar door het sterk afwijkende klimaat en grond veranderde het sappige fruit in een bitter product.
De nakomelingen van de plant, lahara genaamd, groeiden verder zonder dat hun vruchten werden gebruikt. Pas later ontdekte men dat de schil een etherische olie bevat met een zeer aangename geur.
Het landhuis Chobolobo werd begin 19e eeuw gebouwd, waarschijnlijk als woning van rijke kooplieden.
Sinds 1946 bevindt zich er de destilleerderij Senior Co die er de befaamde Blue Curaçao produceert vertrekkende van de schillen van de lahara.
Het landhuis Chobolobo
Met een prachtig stukje groen
Gratis toegang en een overduidelijk welkom.
De flessen worden manueel met het eindproduct, de likeur, gevuld en daarna verpakt.
En met een vriendelijke lach terug mag je ook even vanaf de werkplek een kiekje komen maken.
Uiteraard kan je hier rechtstreeks de likeur kopen. Vooral doen want ik vond hem nergens goedkoper.
De Curaçao likeur is verkrijgbaar in verschillende kleuren maar de blauwe "Blue Curaçao" is ons het best bekend. Persoonlijk vind ik de "Koffi Korsow" het lekkerst (rechts onderaan op de foto). Deze heeft een uitgesproken koffiesmaak maar je proeft tevens de bittere sinaasappel.
Het volledige proces.
En wil je het eens horen van een werknemer, bekijk dan dit filmpje dat ik vond.
Zeelandia is één van de vele wijken of districten horende bij Willemstad. De landhuizen hebben meestal de naam van de lokatie, vandaar: landhuis Zeelandia.
Hier staat dus het landhuis Zeelandia wat geen echt plantagehuis was maar eerder een buitenverblijf voor welgestelde stedelingen. Het huis werd in twee delen gebouwd tijdens de tweede helft van de 18e eeuw. Het oudste deel, te zien op deze foto's, bestaat uit een kruisvormig paviljoen.
Momenteel staat dit huis leeg en heeft geen funktie. De onmiddellijke omgeving is wat aan het verkommeren. De verloederde achterkant van het gebouw toon ik niet, het zou de charme dat het gebouw uitstraalt ondermijnen.
Wij noemden ze "de bananekes". Het zijn de kleine langwerpige bloemen van de plant Aloë vera, overal op Curaçao terug te vinden. En ze zijn zeer geliefd bij de suikerdiefjes.
Het merkwaardige, koloniale huis Groot Davelaar is rond 1865 gebouwd door de Venezolaanse revolutionaire banneling Guzman Blanco, die later president van Venezuela werd. De plantage Groot Davelaar was in feite erg klein, en is nooit winstgevend geweest. Het koloniale huis is een opmerkelijke mengeling van een Curaçaose stijl en invloeden vanuit de Renaissance. Rondom de achthoekige hal in het pand ligt een galerie.
Nu is er de UDC, University of the Dutch Caribbean, gevestigd.
Google Translate
What am I talking about?
To find out, use Google Translate.
Bear in mind that a translator is not foolproof so strange words or weird sentence constructions cannot be excluded.
Kom op tegen Kanker is de tweejaarlijkse fondsenwervingscampagne van de Vlaamse Liga tegen Kanker. De campagne wil het publiek sensibiliseren voor de situatie van de patiënt en zijn omgeving. En ze wil geld bij elkaar brengen om concrete projecten te realiseren, bijvoorbeeld voor kinderen met kanker, palliatieve zorg en psychosociale begeleiding van kankerpatiënten.